Animated Rainbow Nyan Cat

วันศุกร์ที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2560

บันทึกการเรียนรู้ครั้งที่10

วันศุกร์ที่ 21 เมษายน 2560 เวลา 13.30-16.30น.




 ความรู้ที่ได้รับ

การส่งเสริมพัฒนาการและการปรับพฤติกรรมเด็กปฐมวัยที่มีความต้องการพิเศษ

จุดประสงค์ในการสอนเด็กพิเศษ

 เพื่อให้เด็กสามารถช่วยเหลือตนเองได้ในชีวิตประจำวัน
 ใช้ชีวิตอยู่ในสังคมได้ใกล้เคียงกับคนปกติมากที่สุด 
 เน้นการดูแลแบบองค์รวม (Holistic Approach)

1. การฟื้นฟูสมรรถภาพทางการศึกษา

 เพิ่มทักษะพื้นฐานด้านสังคม การสื่อสาร และทักษะทางความคิด
 เกิดผลดีในระยะยาว
 เน้นการเตรียมความพร้อมเพื่อให้เด็กสามารถใช้ในชีวิตประจำวันจริงๆแทนการฝึกแต่เพียงทักษะทางวิชาการ
 แผนการจัดการศึกษาเฉพาะบุคคล (Individualized Education Program; IEP) เป็นแผนสำหรับสอนเด็กพิเศษ เป็นแผนระยะยาว สามารถใช้ได้ 1 ปี หรือ 1เทอม
 โรงเรียนการศึกษาพิเศษเฉพาะทาง โรงเรียนเรียนร่วม ห้องเรียนคู่ขนาน(ห้องเรียนสำหรับเด็กออทิสติก)

2.การฟื้นฟูสมรรถภาพทางสังคม

 การฝึกฝนทักษะในชีวิตประจำวัน(Activity of Daily Living Training)
 การฝึกฝนทักษะสังคม (Social Skill Training)
 การสอนเรื่องราวทางสังคม (Social Story)

 3. การบำบัดทางเลือก

 การสื่อความหมายทดแทน (AAC)
 ศิลปกรรมบำบัด (Art Therapy) ปัจจุบันใช้กันเยอะมาก
 ดนตรีบำบัด (Music Therapy)
 การฝังเข็ม (Acupuncture)
 การบำบัดด้วยสัตว์ (Animal Therapy) สัตว์ยอดฮิต คือ สุนัข

☼ การสื่อความหมายทดแทน (Augmentative and Alternative Communication ; AAC) 

 การรับรู้ผ่านการมอง (Visual Strategies)
 โปรแกรมแลกเปลี่ยนภาพเพื่อการสื่อสาร (Picture Exchange Communication System;PECS)
 เครื่องโอภา (Communication Devices)
 โปรแกรมปราศรัย

Picture Exchange Communication System (PECS)
เป็นตัวช่วยในการสื่อสารของเด็กออทิสติก ใช้แค่ช่วงเวลาสั้นๆ ไม่ควรให้เด็กใช้ไปตลอดจนโต


บทบาทของครู

 ตำแหน่งการนั่งของเด็กไม่ควรให้นั่งติดหน้าต่างหรือประตู
 ให้เด็กนั่งแถวหน้าสุดใกล้โต๊ะครู(ดีที่สุด)
 จัดให้เด็กนั่งติดกับนักเรียนที่ไม่ค่อยเล่น ไม่ค่อยคุยในระหว่างเรียน
 ให้เด็กมีกิจกรรม เปลี่ยนอิริยาบถบ้าง

การส่งเสริมทักษะต่างๆของเด็กพิเศษ

1. ทักษะทางสังคม

 เด็กพิเศษที่ขาดทักษะทางสังคม ไม่ได้มีสาเหตุมาจากการพ่อแม่
 การอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ดีไม่ได้เป็นเครื่องรับประกันว่าเด็กจะมีพัฒนาการต่างๆอย่างมีความสุข

۰กิจกรรมการเล่น

 การเล่นเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งต่อการเรียนรู้ทักษะทางสังคม
 เด็กจะสนใจกันเองโดยอาศัยการเล่นเป็นสื่อ
 ในช่วงแรกๆ เด็กจะไม่มองเด็กคนอื่นเป็นเพื่อน  แต่เป็นอะไรบางอย่างที่น่าสำรวจ สัมผัส ผลัก ดึง

۰ยุทธศาสตร์การสอน

      เด็กพิเศษหลายๆคนไม่รู้วิธีเล่น  ไม่รู้ว่าจะเล่นอย่างไร
 ครูเริ่มต้นจากการสังเกตเด็กแต่ละคนอย่างเป็นระบบ
 จะบอกได้ว่าเด็กมีทักษะการเล่นแบบใดบ้าง
 ครูจดบันทึก
  ทำแผน IEP

۰การกระตุ้นการเลียนแบบและการเอาอย่าง 

      → เด็กพิเศษชอบเลียนแบบเพื่อน
 วางแผนกิจกรรมการเล่นไว้หลายๆอย่าง
 คำนึงถึงเด็กทุกๆคน
 ให้เด็กเล่นเป็นกลุ่มเล็กๆ 2-4 คน
 เด็กปกติทำหน้าที่เหมือน “ครู” ให้เด็กพิเศษ

۰ครูปฏิบัติอย่างไรขณะเด็กเล่น

 อยู่ใกล้ๆ และเฝ้ามองอย่างสนใจ
 ยิ้มและพยักหน้าให้ ถ้าเด็กหันมาหาครู
 ไม่ชมเชยหรือสนใจเด็กมากเกินไป
 เอาวัสดุอุปกรณ์มาเพิ่ม เพื่อยืดเวลาการเล่น
 ให้ความคิดเห็นที่เป็นแรงเสริม

۰การให้แรงเสริมทางสังคมในบริบทที่เด็กเล่น

 ครูพูดชักชวนให้เด็กร่วมเล่นกับเพื่อน
 ทำโดย “การพูดนำของครู”

۰ช่วยเด็กทุกคนให้รู้กฎเกณฑ์

 ไม่ง่ายสำหรับเด็กพิเศษ
 การให้โอกาสเด็ก
 เด็กพิเศษต้องเรียนรู้สิทธิต่างๆเหมือนเพื่อนในห้อง
 ครูต้องไม่ใช้ความบกพร่องของเด็กพิเศษเป็นเครื่องต่อรอง

2. ทักษะภาษา

۰การวัดความสามารถทางภาษา

 เข้าใจสิ่งที่ผู้อื่นพูดไหม
 ตอบสนองเมื่อมีคนพูดด้วยไหม
 ถามหาสิ่งต่างๆไหม
 บอกเล่าเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นไหม
 ใช้คำศัพท์ของตัวเองกับเด็กคนอื่นไหม

۰การออกเสียงผิด / พูดไม่ชัด

 การพูดตกหล่น
 การใช้เสียงหนึ่งแทนอีกเสียง
 ติดอ่าง

۰การปฏิบัติของครูและผู้ใหญ่

 ไม่สนใจการพูดซ้ำหรือการออกเสียงไม่ชัด
 ห้ามบอกเด็กว่า  “พูดช้าๆ”   “ตามสบาย”   “คิดก่อนพูด”
 อย่าขัดจังหวะขณะเด็กพูด
 อย่าเปลี่ยนการใช้มือข้างที่ถนัดของเด็ก
 ไม่เปรียบเทียบการพูดของเด็กกับเด็กคนอื่น
 เด็กที่พูดไม่ชัดอาจเกี่ยวข้องกับการได้ยิน

۰ทักษะพื้นฐานทางภาษา

 ทักษะการรับรู้ภาษา
 การแสดงออกทางภาษา
 การสื่อความหมายโดยไม่ใช้คำพูด

۰ความรับผิดชอบของครูปฐมวัย

 การรับรู้ภาษามาก่อนการแสดงออกทางภาษา
 ภาษาที่ไม่ใช่คำพูดมาก่อนภาษาพูด
 ให้เวลาเด็กได้พูด
 คอยให้เด็กตอบ (ชี้แนะหากจำเป็น)
 เป็นผู้ฟังที่ดีและโตต้อบอย่างฉับไว (ครูไม่พูดมากเกินไป)
 เด็กไม่ได้เรียนรู้ภาษาจากการฟังเพียงอย่างเดียว
 ให้เด็กทำกิจกรรมกลุ่ม เด็กพิเศษได้มีแบบอย่างจากเพื่อน
 กระตุ้นให้เด็กบอกความต้องการของตนเอง (ครูไม่คาดการณ์ล่วงหน้า)
 เน้นวิธีการสื่อความหมายมากกว่าการพูด
 ใช้คำถามปลายเปิด
 เด็กพิเศษรับรู้มากเท่าไหร่ ยิ่งพูดได้มากเท่านั้น
 ร่วมกิจกรรมกับเด็ก

การสอนตามเหตุการณ์(Incidental Teaching)



การนำความรู้ไปประยุกต์ใช้

       ทำให้เราเข้าใจเด็กพิเศษมากยิ่งขึ้นซึ่งจะทำให้ง่ายต่อการจัดการเรียนการสอน ได้รู้ว่าควรจัดการเรียนให้กับเด็กพิเศษอย่างไรจึงจะเหมาะสม



การประเมินผล
ตนเอง ค่อนข้างตั้งใจเรียนถึงแม้จะมีพูดคุยกับเพื่อนบ้างบางเวลา
เพื่อน ค่อนข้างตั้งใจเรียน ดูเพื่อนๆทุกคนค่อนข้างสนใจในเนื้อหาที่อาจารย์สอน
อาจารย์ มีวิธีการสอนที่หลากหลาย พร้อมทั้งยกตัวอย่างให้นักศึกษาเห็นภาพได้อย่างชัดเจน










                             

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น